Dante Alighieri

Dante Alighieri to jedna z najbardziej wybitnych postaci renesansu. Przez historyków jest powszechnie uważany za ojca renesansu. Więcej »

 

Monthly Archives: Czerwiec 2013

Malarstwo gotyckie

Powstanie gotyku datuje się na koniec trzynastego wieku. W tym okresie powstała nowa forma przekazu artystycznego mianowicie witraż, był to kolorowy obraz wykonany na szkle. Na sztukę gotycką ogromny wpływ wywierała przede wszystkim architektura, to właśnie strzeliste łuki, żebrowe sklepienia mobilizowały do zmian w malarstwie. Zaczęto posługiwać się zabiegami mającymi na celu wywołać wrażenie przestrzenności dzieła. Kolejną istotną cechą dla tego okresu był realizm. Artyści z ogromną precyzją przedstawiali postacie oraz całe ich otoczenie uwydatniając nawet najmniejsze detale. W stworzeniu właściwego nastroju pomagało im operowanie światło cieniem. Tematem najczęściej poruszanym w twórczości tego okresu były sceny typowo sakralne nie brakowało w nich także głębokiej symboliki i przesłania dla wiernych. Obrazy i sztuka w dobie gotyku nie tylko spełniały się jako forma ozdoby, ale też nośnika informacji dzięki niej można było rozpowszechniać chrześcijaństwo oraz język łaciński, ponieważ on dominował na obrazach.

Abstrakcja Kupki

Frantisek Kupka nie jest powszechnie znanym artysta jak chociażby Picasso, ale z pewnością jest twórcą bardzo ciekawym i godnym uwagi. Uważa się go za prekursora abstrakcyjności w malarstwie. Ten czeski malarz urodziła się 23 września 1871 roku w Opocnie, a zmarł 24 czerwca 1957 roku we francuskiej miejscowości Puteaux. Kupka był studentem Akademii Sztuk Pięknych w Pradze oraz Wiedniu. Później przeprowadził się do Paryża. Artysta interesował się nauką i filozofią, a także teorią sztuki. Po wojnie, w której brał czynny udział jako żołnierz na froncie, został profesorem paryskiej Akademii Sztuki. W 1930 roku został członkiem francuskiej grupy Abstraction-Creation. Następnie przeniósł się do Puteaux i zrobiło się o nim ciszej. Rok po śmierci Kupki zorganizowano pierwszą wystawę jego prac. Twórczość tego artysty jest niezwykle interesująca. Początkowo było to projektowanie plakatów dla kabaretów oraz ilustracji dla czasopism, a z czasem również prace dla anarchistycznych i satyrycznych gazet. Później przeszedł do formowania nieznanego jeszcze wtedy kierunku w malarstwie jakim był abstrakcjonizm. Swoje inspiracje do obrazów Kupka czerpał m. in. z secesji i muzyki. Do jego najbardziej znanych prac należą np. Żółta skala (1907), Nokturn (1910), Fuga (1911-1912) czy Kręgi (1911-1912).

Sztuka bizantyjska

Sztuka bizantyjska zamiennie nazywana jest również sztuką chrześcijańską. Jej początek datuje się na rok 330, wtedy też założono Konstantynopol. Tematyką sztuki bizantyjskiej były przede wszystkim postacie osób świętych. Swoje korzenie nurt ten wywodzi ze sztuki starożytnej. Rozwój bizantyjskiej sztuki ściśle powiązany był z wydarzeniami historycznymi oraz ideologią danego władcy. Sztuka bizantyjska dzielona jest na kilka okresów: jest to okres wczesnobizantyjski w tym czasie największy rozkwit dotyczył malowania ikon, trwał on do 843 roku. Po okresie wczesnobizantyjskim nastąpił wschodniobizantyjski szczególnie charakterystyczne dla tego okresu jest powstanie renesansu macedońskiego, czas ten datuje się jako złote czasy dla sztuki. Rozwijało się nie tylko malarstwo, rzeźbiarstwo, ale również mozaiki ścienne. Ostatnim okresem dla sztuki bizantyjskiej był okres późno bizantyjski w tym czasie zdobyto główne miasto stanowiące ośrodek sztuki i zniszczono wiele pięknych dzieł. Okres ten od panującej dynastii nazwano też renesansem Paleologów.

Ikony w Polsce

Pierwsze ikony pojawiły się w Polsce w wieku piętnastym, początkowo malarstwo to nie było nikomu dostatecznie znane, dlatego też dla malarzy powstały liczne podręczniki na bazie, których mogli tworzyć. Podręczniki takie bogate były nie tylko w liczne wzory, ale też i porady i przepisy typowo techniczne, ich pierwotna nazwa to podlinniki. Do dziś zachowały się pojedyncze egzemplarze podręczników nawet z 1523 roku. Ikony przede wszystkim poruszały tematykę sakralną. Główną postacią ikon były osoby święte oraz scenki ściśle związane z ich życiem. Malowanie ikon jest bardzo trudną sztuką, ponieważ oprócz precyzji należy posiadać jeszcze talent, ikony muszą jak najbardziej odzwierciedlać daną postać i pokrywać się ze źródłami historycznymi. W Polsce jedyną szkołą, która uczy wykonywania ikon jest policealne studium ikonopisarstwa. Po jego ukończeniu uczeń uzyskuje tytuł technika plastyka ikonografa. Jest to bardzo prestiżowa uczelnia, którą prowadzi ks. Leoncjusz Tofiluka.

Dłuopis

Ostatnim krzykiem mody w branży ściągania jest długopis wyposażony w ultrafiolet. To cacko, które za chwilę opiszę, już dawno pomogło swoim istnieniem przejść niejednej osobie z klasy do klasy. Teraz, przy cenie kilku dołownie groszy, może je nabyć każdy i cieszyć się jego skutecznością. Mianowicie chodzi o to, że długopis wyposażony jest w atrament zabawny, to znaczy taki, który zaraz wysycha, nie ma go kompletnie. Ale tylko pozornie – jeżeli przyłoży się do niego specjalne światło, będzie widać wszystko, co się nim napisało. Skąd jednak owe światełko wziąć? To proste – wystarczy odwrócić długopis w drugą stronę, częścią piszącą w górę i nacisnąć malutki guziczek odpalający lampkę. Niewielki snop światła rzucany na karteczkę szybko pokaże, co zostało napisane długpisem. Dzięki temu można na kartce, na której będziemy pisali sprawdzian rozpisać sobie mnóstwo notatek. A jeżeli istniają obawy, że nauczyciel się połapie, co i jak, zawsze można zrobić to na dodatkowej kartce, która służyć będzie – pozornie – do tworzenia notatek. To prawdziwe cacko może uratować skórę niejednemu krnąbrnemu uczniowi niezbyt chłonnego, jeśli chodzi o wiedzę.