Dante Alighieri

Dante Alighieri to jedna z najbardziej wybitnych postaci renesansu. Przez historyków jest powszechnie uważany za ojca renesansu. Więcej »

 

Monthly Archives: Lipiec 2013

Język Niemiecki

Język niemiecki nie należy do języków, które być może są łatwe do zrozumienia jak również pojęcia i wykorzystywania. Są łatwiejsze języki. Język niemiecki nie należy również do języków, które są za trudne by je rozumieć. Jest to słowem język o średniej budowie i trudności zwięzłości zdań jak również wymowy. Tak to więc wygląda z mojej strony jeśli mówimy o językach obcych, a właściwie to o języku niemieckim.Języka niemieckiego można się dosłownie tak samo uczyć jak języka angielskiego, wszystkie języki obce mają to do siebie, że nie są specjalnie trudne do zrozumienia. Wyobraźmy sobie sytuację, że jesteśmy jeszcze mali, możemy mówić pojedyncze słowa, przecież uczymy się od tego momentu znów nowych słów z naszego języka polskiego, poznajemy wiele nowych zasad. Później mamy szkołę i tam uczymy się pisać, liczyć, mówić głoski jak również spółgłoski. Nie jest to coś specjalnie trudnego – bo skoro małe dzieci się uczą, to jeśli my, w wieku średnim się nie nauczymy to już coś musi być z niechęci i nie ma innego wytłumaczenia.Zarobki nauczycieli, którzy uczą języków obcych są naprawdę różne. Zależą od wielu aspektów, między innymi jest to taki aspekt, że mamy staż, odpowiednie przygotowanie, pewne kursy, ukończone szkoły, studia i jeszcze dochodzą inne. Każdy nauczyciel, obojętnie jakiego języka musi mieć coś na swoim koncie chcący uczyć kogoś właśnie tego języka.Nauczyciel języka angielskiego zarabia średnio 1000-2000 złotych, taka kwota może być większa, również w zależności od tego czego tak naprawdę uczy. Jaki jest poziom uczenia, czy jest to poziom podstawowy, a może średni, albo zaawansowany? Czy jak kto tam woli dla ekspertów? Inni nauczyciele, również w zależności od tego, czego uczą, mają różnie przypisywany dochód. Wszystko wygląda kolorowo i ciekawie, ale kiedy już będziemy kogoś uczyć to wszystko może się zmienić, albo poprawić, zależy. Ważna informacja jest też taka, że w przypadku szkół językowych zarobek się różni, ale to już całkiem inna historia i nie warto raczej o tym pisać. To tyle co miałem na dzisiaj. Dziękuję.

Erazm z Rotterdamu

Erazm z Rotterdamu naprawdę nazywał się Gerrit Gerritszoon. Żył on na przełomie piętnastego oraz szesnastego stulecia. Zmarł w wieku najprawdopodobniej sześćdziesięciu siedmiu – najprawdopodobniej, ponieważ dokładna data jego narodzin nie jest znana. Był holenderskim humanistą, filozofem, pedagogiem, myślicielem oraz duchownym, przy czym przez Kościół katolicki został oskarżony o herezje. Erazm w bardzo wczesnym dzieciństwie został sierotą – nie był poza tym dzieckiem ze związku małżeńskiego. W klasztorze Augustyniaków spędził pięć lat. Później władze tego zakonu pozwoliły mu owe miejsce opuścić. W połowie lat dziewięćdziesiątych piętnastego stulecia opuścił Holandię. Najpierw udał się do Francji, a potem do Anglii. Posiadał doktorat z zakresu teologii – a zrobił go we Włoszech, dokładniej, w Turynie. Tworzył tylko w języku łacińskim. Spośród jego dzieł wymienić można „Pochwałę głupoty”.

Styl romański

Styl romański powstał we Francji w siódmym wieku, jest to okres wczesnego średniowiecza. W tym czasie kościół oraz chrześcijaństwo znajdowało się w samym centrum ludzkiej świadomości. Nic, więc dziwnego, że najwięcej wybitnych dzieł znajdowało się w kościołach, były to nie tylko obrazy, ale też rzeźby. Wszystkie dzieła wykonane w tym okresie bardzo mocno powiązane są z motywami religijnymi, nawet źródło ich finansowania pochodziło z darów pielgrzymów. Z czasem coraz liczniejsze rzesze wiernych odwiedzały kościoły, aby móc się po modlić przy obrazach świętych. Wtedy też, aby lepiej chronić relikwie zaczęto rozbudowywać, kościoły, w których się one znajdowały. Cechą malarstwa romańskiego była przede wszystkim prostota i brak perspektywy, obrazy wiernie musiały przedstawiać osoby świętych. Oprócz malowania na deskach obrazy znajdowały się również na ścianach kościołów. Co ważne wszystkie obrazy były proste w swej formie, ale za to bardzo barwne. Znacznie ważniejsze od symetrii w dziełach było bogactwo kolorów.

Dadaizm w sztuce

Dadaizm jest nowym awangardowym stylem, który powstał w wieku dwudziestym. Głównymi ośrodkami, w których ruch ten się rozwija są Niemcy, Francja Szwajcaria a nawet Stany Zjednoczone. Cechą charakterystyczną tego typu stylu jest całkowite odejście od tradycji na rzecz dowolności, zabawy i mieszania stylów, nie brakuje tutaj też przypadkowego zestawiania różnych elementów, dzięki czemu panuje chaos i stan absurdu. Dadaizm jest bardzo specyficznym nurtem, dlatego też wielu nazywa go anty sztuką. Pierwsze dzieła, jakie powstały w tym kierunku początkowo były drukowane w czasopismach. Następnie twórczość ta była prezentowana podczas spotkań dadaistów w klubach. Zadaniem dadaizmu było szokowanie, dlatego też dzieła te budziły bardzo skrajne odczucia, czyli albo zachwyt albo krytykę i brak zrozumienia. Styl ten był połączeniem kubizmu oraz futuryzmu, jego przedstawiciele w swych dziełach posługiwali się najczęściej prowokacją i obraźliwymi dodatkami, co nie przysporzyło im wielu wielbicieli.

Surrealizm w sztuce

Surrealizm jest jednym z kierunków sztuki, powstał w 1924 roku. Surrealizm zastępczo określany był również nadrealizmem, wiązało się to założeniami surrealizmu. Artyści buntowali się przeciwko sztywnym kanonom w sztuce, oponowali za swobodą i brakiem zahamowań. Ich bunt dotyczył przede wszystkim porządku. Celem nadrzędnym artystów z okresu surrealizmu było prowokowanie i burzenie spokoju. Surrealiści odrzucali takie kierunki jak realizm, racjonalizm i klasycyzm. Ich zasadniczym celem było tworzenie sztuki absurdalnej, w której brakuje jakichkolwiek logik. Surrealiści w swym postępowaniu oraz twórczości interesowali się możliwościami ludzkiego umysłu, to on wzbudzał ich ciekawość. Chcąc go poznać często tworzyli prace, które powiązane były z własnymi odczuciami czy nawet snami. Bardzo szybko okres, w którym kształtował się nurt surrealizmu nazwano epoką snów. Surrealizm odbiegał od wcześniejszych kanonów sztuki, dlatego też budził bardzo mieszane uczucia.